Autobusy napędzane energią elektryczną zyskują uznanie w licznych metropoliach, gdzie władze zmierzają do poprawy jakości powietrza. Pojazdy te nie emitują gazów wydechowych w miejscu użytkowania, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a przechodnie odczuwają mniejszy dyskomfort związany z wrzawą motorów spalinowych. Kierowcy chwalą płynność jazdy i nieobecność wibracji, które współistnieją tradycyjnym mechanizmom.
Zasilanie baterii przebiega przeważnie nocą, gdy zapotrzebowanie na energię w systemie elektroenergetycznym jest niższe. Wybrane zajezdnie zaopatrzone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspomagają proces napełniania rezerwy prądu. Inne rozwiązania zakładają zasilanie szybkie na stacjach terminalach, gdzie pojazd dobiera moc w okresie niewielkiego postoju między przejazdami.
Koszt eksploatacji bateryjnego omnibusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor na prąd ma mniej części ruchomych, które podlegają zużyciu. Serwisowanie takiego transportera ogranicza się nierzadko do przeglądu układu zatrzymującego, zawieszenia oraz właściwego mechanizmu. Kierowcy odbywają kursy z zakresu ekonomicznej techniki prowadzenia, aby jak najpełniej wykorzystać dystans baterii.
Pomimo zalet, implementacja taboru elektrycznej wymaga nakładów w zaplecze zasilania oraz unowocześnienie baz. Aglomeracje etapowo zastępują przestarzałe bryki na nowsze wersje, testując rozmaite rozwiązania przechowywania mocy. Elektryfikacja transportu publicznej wpisuje się w szerszą wizję zrównoważonego kształtowania obszaru aglomeracyjnej, w której spokój, niezanieczyszczone powietrze i komfort pasażerów idą w duecie.